Gemeenten mogen onderzoek naar bijstandsfraude niet uitbesteden aan commerciële bedrijven

Laatst heeft de rechtbank een opvallende uitspraak gedaan.

De rechtbank geeft in haar uitspraak van 8 juli 2015 (ECLI:NL:RBDHA:2015:7872 AWB – 14-4218 en AWB 14-4219) te kennen dat het onderzoeken van de rechtmatigheid van de verstrekte uitkering (bijzonder onderzoek) een kerntaak is van de gemeente bij de uitvoering van de bijstand ingevolge de Wwb en de Ioaw. Concreet valt hierbij te denken aan een administratief- en locatieonderzoek, huisbezoeken en gesprekken op kantoor.

In de onderhavige zaak is komen vast te staan dat het ingehuurde commerciële bedrijf op basis van ‘no-cure-no-pay’ werkte. De combinatie van deze betalingsvoorwaarde en de geringe mate van regie bij de gemeente heeft ertoe geleid dat het uitbesteden van het bijzonder onderzoek in dit geval als ontoelaatbaar is geacht. De ‘no-cure-no-pay’ voorwaarde bergt immers het risico van belangenverstrengeling in zich, nu het commerciële bedrijf alleen een betaling bij een bepaalde uitkomst van het bijzonder onderzoek ontvangt en daarmee de schijn wekt bij die uitkomst een bijzonder belang te hebben. Door de regie stevig in handen te houden had de gemeente die schijn mogelijkerwijs nog kunnen ondervangen, maar daar is in casus onvoldoende van gebleken.

Uit het voorgaande volgt dat de gemeente het bijzonder onderzoek niet heeft mogen uitbesteden aan het ingehuurde commerciële bedrijf. De onderzoeksbevindingen zijn dus verkregen in strijd met artikel 34, tweede lid, van de Ioaw. Dit betekent dat het bewijs onrechtmatig is verkregen en dat de gemeente hiervan geen gebruik had mogen maken, omdat het zozeer indruist tegen wat van een behoorlijk handelend bestuursorgaan mag worden verwacht, dat dit gebruik onder alle omstandigheden ontoelaatbaar is.

 

Bron: http://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBDHA:2015:7872

 

Dit bericht is geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink.